Εγώ δεν βλέπω πλέον τον λόγο να γίνετε τέτοιοι αγώνες, αφού μόνο στόχο έχουν να τα κονομήσουν οι χορηγοί. Όλα θυσιάζονται στον βωμό του χρήματος. Ντοπαρισμένοι αθλητές, σκάνδαλα συγκαλύψεις όποιους θέλουν πιάνουν, οι Αμερικάνοι θυμούνται μετά από 5 χρόνια ότι έχουν πάρει, αλλά κανένας δεν τους είχε ανακαλύψει… τυχαίο ε? αλλά ποιος θα έβλεπε ολυμπιακούς αγώνες χωρίς τα μεγαλύτερα ονόματα;

Εσείς εκεί τα μεγάλα κεφάλια οι χειρότεροι άνθρωποι του κόσμου που μας κυβερνάτε, κάποια μέρα θα ξυπνήσουμε και θα πάρουμε πολλά κεφάλια.

Έχουμε καταντήσει πιόνια όπου μας κινούν πάμε, ότι μας δώσουν τρώμε, κανένας δεν αντιδρά, όμως κάποια στιγμή κάποια στιγμή… ρόδα είναι όλα και γυρίζουν

Το πρώτο τσιγάρο… μπορεί για κάποιους να μην είναι τίποτα αλλά για μένα σήμαινε πολλά. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν περίμενα ότι θα καπνίσω, άλλωστε ήμουν(είμαι; ) αθλητής!

Ίσως και το γεγονός ότι κανένας δεν θα περίμενε να καπνίσω, ήταν κάτι που με ώθησε να το κάνω. Η ιστορία λοιπόν διαδραματίζετε(πολύ παραστατικά το λέω) σε μια καφετέρια, εκείνη την ημέρα είχα τα γενέθλια μου και έβγαλα μια πολύ μεγάλη παρέα για να κεράσω. Μέσα στους καλεσμένους ήταν και η πρώην μου, αλλά δεν ήρθε. Δεν περίμενα να με έχει τόσο γραμμένο και επειδή είχαμε πει να μείνουμε φίλοι περίμενα ότι έστω για την ιστορία, θα μου κάνει την τιμή να έρθει.

Βλέποντας λοιπόν να περνάει η ώρα και να μην έρχεται άρχιζα και έπινα… μετά τις αρκετές βότκες και αφού είχε περάσει η ώρα και είχαμε μείνει η καλή παρέα πιάνει ένας φίλος μου ένα στριφτό! Αφού άρχιζε να κάπνιζει του λέω στρίψε μου ένα, αυτός γέλασε και μου έδωσε για να δει την αντίδραση μου όταν λοιπόν είδε ότι εγώ το ανάβω, έμεινε μαλάκας. Όπως και οι υπόλοιποι που με είδαν…

Εκείνη την μέρα ήθελα απλά να αποδείξω ότι μπορώ να αλλάξω, πιο πολύ το έκανα για να μάθει η πρώην ότι άλλαξα και δεν την χρειάζομαι πια, ίσως είναι λάθος τρόπος αλλά έτσι άρχισε η αλλαγή. Ήταν κάτι πολύ σημαντικό για μένα να μάθει ποσό άλλαξα και φρόντισα να το μάθει…

Αυτές τις μέρες που ήταν τα γενέθλια της δεν πήγα όπως ακριβώς έκανε και εκείνη, ήταν η σειρά της να μεθύσει, είναι η σειρά της να πονέσει και είναι η σειρά μου να τη έχω γραμμένη:D

Ομολογώ ότι δεν το ήξερα για ότι η Γιάννα (Aγγελοπούλου Δασκαλάκη, αυτή με τους ολυμπιακούς αγώνες 2004) έφταιξε πολιτικό κόμμα. Δεν θα σχολιάσω τις θέσεις του κόμματος δεν τις έχουν βγάλει ακόμα, αλλά θα σχολιάσω το καταπληκτικό σήμα, που μπορείτε να δείτε παρακάτω…

(Πατήστε πάνω στη φωτογραφία για μεγέθυνση )

Έχουμε και λέμε:

Αυτό το χέρι στην αφίσα λέει πολλά, δεν θέλει πολύ για να το φανταστείς το μεσαίο δάχτυλο αντί του πρώτου να μας απειλεί. Επίσης μάλλον αυτό το χέρι (μάλλον του Θεού)το οποίο προσφέρεται να μας βοηθήσει. Aπό το φύλλο που βλέπω στην άκρη του δακτύλου είναι και οικολογικό. Άρα οικολογικό το κόμμα(πουλάει!!!)

Ακόμα διακρίνω το γαλάζιο της Θάλασσας, του ουρανού σε προδιαθέτουν ευχάριστα και τα δύο και την ακρόπολη για τους Έλληνάρες (για να πάρουμε ψήφους από τα δεξιά).

Αλλά αυτό πάνω δεξιά “Σε μια νέα εποχή” και τον ζωδιακό κύκλο από πάνω τι σου λέει; Ότι παίρνουμε που παίρνουμε αποφάσεις στην τύχη τώρα θα μελετάμε τα άστρα;

Ελπίζω μετά από το άρθρο να μην με μηνύσουν, και ζητήσουν αποζημίωση ελπίζοντας ότι θα βγάλουν τα λεφτά της διαφημιστικής τους καμπάνιας… γιατί με τα 600 ευρώ που παίρνω από την δουλειά θα πρέπει να σερβίρω όλη μου την ζωή!(Ή μήπως δυο-τρεις ζωές ακόμα;)

Είναι γεγονός ότι όλοι μα όλοι κάνουμε λάθη, είμαι τις άποψης ότι δεν πρέπει να μετανιώνουμε γιατί εκείνη την στιγμή το θεωρούσαμε σωστό, κάτω υπό εκείνες τις συνθήκες όμως, αν στην πορεία κάτι αλλάζει δεν είναι δικό μας λάθος, αρκεί αν ξαναβρεθούμε σε αυτήν την θέση να μην ξανακάνουμε το ίδιο.

Αν περάσετε από έναν δρόμο σκοτεινό και πατήσετε σκατά, θα ξανά περάσετε από εκεί ενώ έχετε έναν καινούργιο ή παλιό και καλό δρόμο για να περάσετε;

Κι όμως η φύση του ανθρώπου φαίνεται ότι είναι έτσι, πολλές φορές σαν ουδέτερος παρατηρητής βλέπω τις κινήσεις κάποιον και αναρωτιέμαι γιατί συνέχεια κάνουν τα ίδια λάθη και ας πληγώνονται;

Ίσως πιστεύουμε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει κάθε φορά που κάνουμε τις ίδιες λάθος επιλογές αλλά κάθε φορά τα σκατά είναι εκεί γιατί δύσκολα αλλάζουν τα πράγματα.

Κάθε φορά που θα βρεθείτε στην θέση για να δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία καλό θα είναι να το σκεφτείτε καλύτερα οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, μην κάνετε τα ίδια λάθη δίνετε τις ευκαιρίες εκεί που πραγματικά τις αξίζουν, και αν την δώσουν σε εσάς μην την χαραμίσετε…

Υ.Γ Αφιερωμένο στην πρώην μου που ποτέ δεν έμαθε από τα λάθη της και όταν καταλάβει ότι έδωσε λάθος ευκαιρίες θα είναι αργά.

Η παχυσαρκία στα παιδιά και στους έφηβους έχει αυξηθεί δραματικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες στις ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου.Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία που μας έρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες μεταξύ 16 έως 33% των παιδιών και εφήβων είναι υπέρβαροι. Κάθε χρόνο στη χώρα αυτή πεθαίνουν 300000 άτομα λόγω παχυσαρκίας, κακής διατροφής και έλλειψης σωματικής άσκησης. Το ετήσιο οικονομικό κόστος λόγω της παχυσαρκίας ανέρχεται σε 100 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μπορείτε να βρείτε δύο ενδιαφέρονται άρθρα για την Ελλάδα Εδώ και Εδώ

Πέρα από αυτά που γράφουν οι επιστήμονες εγώ για άλλη μια φορά θα δανειστώ μια φράση των Αρχαίων Ελλήνων “Νους υγιής εν σώματι υγιεί” Στο σχολείο έχουν φροντίσει (λέμε τώρα) να μας καλλιεργούν και πάρα πολύ το νου με 7 ώρες συνεχόμενες και 10 λεπτά διαλύματα. Δεν θα λύσω το παιδαγωγικό θέμα εγώ αλλά μήπως θα έπρεπε να μπουν λίγο περισσότερες ώρες γυμναστική; Σε τι ωφελούν οι 6 άρες αρχαία την εβδομάδα και η 1 ώρα γυμναστική στην 1η Λυκείου; Χρόνο ελεύθερο από ότι καταλαβαίνω τα παιδιά δεν έχουν (εγώ προσωπικά έχω) αντί να κοιμόμαστε στο σχολείο μήπως να αυξάνονταν οι ώρες που έστω αναγκαστικά κάποιος να κουνήσει τα πόδια του;

Ίσως δεν είμαι αντικειμενικός σε αυτό το θέμα επειδή είμαι αθλητής, αλλά δεν νομίζω ότι είναι κακό κάποιος να ασκείτε και ας μην του αρέσει εφόσον του κάνει καλό. Αν το δούμε και από την άλλη μεριά και εγώ αναγκάζομαι να κάνω αρχαία και ας μην μου αρέσουν επειδή <<θα μου κάνουν καλό>>. Επίσης, ένα μάθημα ή έστω κάποιο προ γραμμα από το υπουργείο για την σωστή διατροφή θα ήταν πολύ ενδιαφέρον.

Έχετε δει κανέναν χοντρό γέρο; Δεν είναι τυχαίο για αυτό σιγά σιγά μήπως να αρχίζετε να τρέχετε λίγο;

Η εφηβεία είναι καθοριστική ηλικία για την διαμόρφωση του χαραχτήρα μας, για αυτό και η στάση των γονέων απέναντι στο παιδί είναι πολύ σημαντική.

Κυρίως οι έφηβοι επηρεάζονται από την παρέα τους, όπως έχω παρατηρήσει και εγώ όταν κάποιος δοκίμασε τσιγάρο όλοι ακολουθήσαμε. Αλλά δεν σημαίνει ότι μόνο αρνητικά επηρεάζεται κάποιος από μία παρέα, για παράδειγμα η παρέα του μπορεί να είναι σε μια ομάδα ποδοσφαίρου και έτσι κανένας να μην θέλει να διακόψει αυτήν την ασχολία επειδή θα χάσει την επαφή με την παρέα.

Σε λιγότερο βαθμό ο έφηβος επηρεάζεται από την οικογένεια του, αυτό συμβαίνει γιατί συνήθως είναι αρνητικός στις συμβουλές που ακούει από τους γονείς του. Για αυτό ανέφερα παραπάνω ότι είναι σημαντική η στάση της οικογένειας, γιατί η απαγόρευση δεν είναι ο σωστός τρόπος και συνήθως φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Ακόμη ένας έφηβος μπορεί να επηρεαστεί από τα πρότυπα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ. Θεωρώ πως ένας έφηβος μπορεί να τα αποφύγει αυτά οπότε λέω να μην ασχοληθώ γιατί χαραμίζω τον χρόνο μου!

Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι η μαμά μου θεωρούσε επιτυχημένους γονείς όσους τα παιδιά τους πέρασαν στο πανεπιστήμιο! Εκείνη το βλέπει σαν “Επιτυχημένος όποιος έχει δώσει εφόδια στα παιδιά του” αλλά το λάθος είναι ότι εφόδια δεν είναι μόνο η επιτυχία σε μια σχολή, κάποτε πρέπει να καταλάβουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτερα αγαθά και αξίες που ένας γονιός πρέπει να δίνει στο παιδί του και είναι πιο σημαντικά από της πανελλήνιες!

Δυστυχώς οι δικοί μου γονείς δεν νοιάζονται για αυτό, ίσως επειδή αυτά τα θεωρούν αυτονόητα αλλά βλέπω ότι ο χαρακτηρισμός ως επιτυχημένος γονιός εξαρτάται από το αν τα παιδιά τους είναι σε σχολή, ποτέ δεν έχω ακούσει αν είναι κάποιος ευγενικός καλός κ.λπ

Ξυπνήστε όλοι εσείς εκεί έξω έχω δει κάτι μαλάκες φοιτητές το ότι έγραψε ή δεν έγραψε καλά κάποιος στις Πανελλήνιες δεν σημαίνει ότι κρίνετε ως άνθρωπος και ως κριτήριο για μια επιτυχημένη ζωή υπάρχει πάντα η δεύτερη ευκαιρία.

Δεν θα χάσω εγώ την μισή μου ζωή από το άγχος αν θα περάσω…

Υπάρχουν τρία είδη σχέσεις στην εφηβεία

1. Οι μόνιμες σχέσεις έτσι έκανα και εγώ το λάθος πρόσφατα τα είχα εναν χρόνο ήμασταν παντού μαζί στίβο, σχολείο. Ώσπου ήρθε η δύσκολή ώρα ώρα του χωρισμού σε μια φάση ούτε σχολείο ήθελα να πάω ούτε στίβο αλλά όπως όλα ξεπερνιούνται μετά από λίγο καιρό!
2. Οι περιστασιακές σχέσεις ή one night stant ή <<φάσεις>> έχουν γίνει οι αγαπημένες μου. Αυτές χωρίζονται σε δύο υποκατηγορίες σε αυτές που δεν ξέρεις καθόλου την άλλη και απλά περνάς μια έξοδο σου μαζί της, και η δεύτερη αυτή που προσπαθείς καμιά εβδομάδα μέσω μηνυμάτων και μετά είστε μαζί για κάποιο μικρό διάστημα μέχρι να βρεθείτε
3. Και η τελευταία κατηγορία είναι ο έρωτας από την μία πλευρά. Δηλαδή μόνο ο ένας αγαπάει πονάει κ.λπ ο άλλος ή δεν το ξέρει ή κάνει πως δεν το ξέρει γιατί δεν τον ενδιαφέρει, εμένα αυτό μου έχει συμβεί στην προ εφηβεία. Μπορεί να μην είναι ακριβώς σχέση αλλά ο ένας την βιώνει πολύ έντονα.

Προσωπικά πιστεύω ότι οι σχέσεις είναι ένα μεγάλο θέμα που απασχολεί και πολύ αργότερα από την εφηβεία. Επίσης, καλύτερα είναι να προσέχουμε τις σχέσεις μας, και να δίνουμε σημασία στα συναισθήματα των άλλων.