Ελπίζω να βγάζετε νόημα από τον τίτλο! Αν και το θέμα δεν έχει σχέση με την εφηβεία μου ήρθε φλασιά να το γράψω με αφορμή κάτι που έγινε στην ζωή μου.
Είναι γεγονός ότι όλοι μα όλοι κάνουμε λάθη, είμαι τις άποψης ότι δεν πρέπει να μετανιώνουμε γιατί εκείνη την στιγμή το θεωρούσαμε σωστό, κάτω υπό εκείνες τις συνθήκες όμως, αν στην πορεία κάτι αλλάζει δεν είναι δικό μας λάθος, αρκεί αν ξαναβρεθούμε σε αυτήν την θέση να μην ξανακάνουμε το ίδιο.
Αν περάσετε από έναν δρόμο σκοτεινό και πατήσετε σκατά, θα ξανά περάσετε από εκεί ενώ έχετε έναν καινούργιο ή παλιό και καλό δρόμο για να περάσετε;
Κι όμως η φύση του ανθρώπου φαίνεται ότι είναι έτσι, πολλές φορές σαν ουδέτερος παρατηρητής βλέπω τις κινήσεις κάποιον και αναρωτιέμαι γιατί συνέχεια κάνουν τα ίδια λάθη και ας πληγώνονται;
Ίσως πιστεύουμε ότι κάτι μπορεί να αλλάξει κάθε φορά που κάνουμε τις ίδιες λάθος επιλογές αλλά κάθε φορά τα σκατά είναι εκεί γιατί δύσκολα αλλάζουν τα πράγματα.
Κάθε φορά που θα βρεθείτε στην θέση για να δώσετε μια δεύτερη ευκαιρία καλό θα είναι να το σκεφτείτε καλύτερα οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, μην κάνετε τα ίδια λάθη δίνετε τις ευκαιρίες εκεί που πραγματικά τις αξίζουν, και αν την δώσουν σε εσάς μην την χαραμίσετε…
Υ.Γ Αφιερωμένο στην πρώην μου που ποτέ δεν έμαθε από τα λάθη της και όταν καταλάβει ότι έδωσε λάθος ευκαιρίες θα είναι αργά.
